14 March 2007
Aankomst in Sydney and vertrek naar Tokyo!
Na 42 dagen en 7.000 zeemijlen sta ik ‘s ochtends op de boeg uit te kijken naar Sydney. Onze aankomst in de haven is een bijzondere ervaring. Het operagebouw, de Harbour Bridge, mensen in bootjes en op de brug die naar ons zwaaien. Het blijft elke keer een rare gewaarwording om na een lange tijd weer land en stad te ruiken en om andere gezichten te zien dan de 37 die zo vertrouwd zijn geworden de afgelopen twee maanden. Geen ijsbergen, geen hoge golven, geen albatrossen - maar kantoren, bomen, auto’s en mensen. Vooral veel mensen. Naast me hoor ik: “We kunnen nog weg, keer om.” En ik begrijp precies wat ze bedoelt. Zodra de loopplank uit is zal de sfeer die wij de afgelopen tijd aan boord hadden over zijn. Vreemde mensen zullen door “ons” schip lopen. Mensen die niet weten waar ze dingen kunnen vinden, die niet dezelfde discipline en routine hebben die nodig is om met veel mensen dicht op elkaar samen te kunnen leven. De sfeer aan boord is heel erg goed geweest en ik weet dat ik iedereen ga missen. Het is tijd om afscheid van elkaar te nemen en tegelijkertijd van de magie van de natuur rond Antarctica. Het is opnieuw een voorrecht geweest om er te mogen zijn.
In Sydney breekt een hectische tijd aan. Vlak voor onze aankomst zijn we opnieuw verrast door een onverwachtse beslissing. De walvisexpeditie blijkt toch nog niet voorbij. Er is besloten dat de Esperanza na twee dagen bevoorrading en het wisselen van de bemanning zal doorvaren naar Japan! De afgelopen maanden heeft Greenpeace hard gewerkt aan het opzetten van een discussie over de walvisjacht met de bevolking van Japan. En dat is gelukt. Voor het eerst worden er vragen gesteld over de geldigheid van de walvisjacht door de Japanse overheid. Als de Esperanza straks aankomt in Tokio is het plan om vertegenwoordigers van het Japanse Visserij Agentschap en het Instituut voor Walvis Onderzoek aan boord uit te nodigen.
Ongeveer de helft van de bemanning blijft aan boord. Ik hoor bij degenen die de rest van de reis thuis via de weblogs van de internationale site moeten volgen. Zouden alle gebeurtenissen van de afgelopen weken het einde kunnen zijn voor de Japanse walvisjacht rond Antarctica? De brand aan boord, een week stuurloos in de Ross Zee, de internationale oproep om te stoppen - misschien zorgen al deze factoren samen er voor dat de Japan volgend jaar niet meer uit zal varen. We zullen het zien.
Mijn bagage is bijna gepakt. Mij rest alleen nog een taxirit naar het vliegveld en een vlucht van 24 uur. Bedankt dat jullie de reis met mij hebben willen meemaken en bedankt voor alle reacties!
Voor het laatste nieuws kun je kijken op www.greenpeace.nl/walvis
Trackback Pings
TrackBack URL for this entry:
http://weblog.greenpeace.org/cgi-bin/mv/mt-tb.cgi/2494
Comments
Hai Jetske,
Das een tijd geleden dat wij elkaar gezien of gesproken hebben! Wat geweldig om te zien/lezen dat je (nog steeds) zo actief bent voor GP. Lijkt me een mooie (en succesvolle) campagne!
Succes nog en tot ziens.
Groet,
Leopold
Posted by: Leopold at March 15, 2007 8:59 AM
Hai Jetske, Ik zag dat je mijn idee hebt uitgelicht in je blog. nr 3945, zal ik proberen om contact te zoeken??? Ik wil wel graag weten of Greenpeace achter mijn idee staat en wil helpen, als ik die man heb gevonden.
Posted by: Crazywoman at March 24, 2007 10:48 AM
Post a comment
