« Time for Tea / Çay zamanı | Main | Washing missiles / Füzeleri yıkarken »
May 20, 2005
Bombaların gölgesinde Gençlik Bayramı / Youth Day under the Shadows of the Bombs
Yerel halkla olan temasımız özguven eksikliği ve bazılarının kadere ne kadar bağlı olduklarını gösterdi. "Da get laa…" dilbilimsel anlamı olmayan fakat altında çok sey barındıran tipik bir ifade. Şoförümüz bizi roketlerin içinde öylece gördüğünde bu ifadeyi kullandı ve bu şekilde dolaşırsak başımıza büyük dertler açabileceğimizi söyledi. Sivil itaatsizlik kavramının bu topraklardaki eksik temsiline baktığımızda, bu, beklendik bir tepkiydi. Ancak bizim bir işimiz atom bombalarının bu ülkeyi terketmesinin sağlanmasıysa, biri de toplumun hak arama kültürüne katkıda bulunmak. Süregelen eylemimiz insanlara, 'ötekine' İncirlik gibi özel güvenlik bölgesinde bile müsamaha gösterebileceğini ve hatta gösterildiğini anlatabilir.
İşbaşındaki 'bombalar', 19 Mayıs akşamı Adana'nın merkezinde broşür ve çıkartma dağıttı. Hemen ertesi sabah iki kişi elçiliğimizi ziyaret ederek bilgi aldı.Yakın ilçelerden birindeki belediyede çalışan konuklarımız, çevrelerinde bulunduğunu öğrendikleri bu bombalardan duydukları rahatsızlığı ifade ettiler. Özgür, bir anne olarak 'çocuklarımı nasıl büyüteceğim' diye düşünürken bu ciddi tehlike karşısında 'çocuklarımı yaşatabilecek miyim' kaygısını taşımaya başladığını söyledi.
Farkettiğimiz diğer bir şey: hem mevkii hem kendi kendilerine üstlendikleri üssü koruma görevi açısından,'ön cephede' bulunan dükkan sahipleri, kendilerine yalnızken yaklaşıldığında her ne kadar konuşmaya açık ve makul olsalar da, birbirleriyle beraberken olası bir karşı gösteriyi gerekirse silah kullanma pahasına nasıl engelleyecekleri hususunda kim daha sıkı koruyor diye adeta bir yarışmaya giriyor.
Our contacts with the locals portrayed the apparent lack of self esteem and the prevailing fatalism to be seen in some of them. "Da get laa" is the typical verbal sound which grammatically means nothing but ever the less conveys far greater meaning. Our driver exclaimed like that when saw us clad in mock rockets and further said that we will be in great trouble running up and down in those… This naturally shows the general lack of awareness in civil disobedience concepts. The ongoing soft action may pave the way to let some people see that a degree of 'otherness' can and will e tolerated even with in the special security zone of Incirlik.
Following our 'bombs on the run' action on 19th of May evening through Adana city centre where are group handed out stickers and brochures, a couple paid us a visit at our Peace Embassy in Incirlik the next morning.
The Municipality employees made it very clear that they were anxious and concerned about the illegal nuclear bombs lying around just like that. On top of her usual worries about how to bring her children up, she is now afraid of their physical well being and very existence in the face of (this) grave danger.
Another social observation shows us that the 'front line shop keepers' -both location wise and terms of self proclaimed mission to protect the base- are fairly accommodating and reasonably pleasant to talk to when approached alone, tend to lock into an upwards spiral to show off who can stop better any demonstration even at the extreme level of resorting to firing their personal hand guns.
Posted by Aslihan Tumer at May 20, 2005 06:28 PM
