Küresel ısınma konusunda imzalanmış tek anlaşma olan Kyoto Protokolü bile, gelişmiş ülkelerin 2012 yılına kadar sera gazı emisyonlarını 1990 değerlerine göre, % 5,2 oranında azaltmaları gerektiğini savunuyor.

2012’ye sadece 5 yıl var. Yenilenebilir enerjilere geçmek harika bir çözüm olsa da, zaman alan bir çözüm. Asıl yapılması gereken ve en hızlı çözümü sağlayan şey ise üretimi azaltmak, dolayısıyla da tüketimi azaltmak!

Sanayi devriminden beri inanılmaz derecede ivme kazanmış olan küresel üretim; üreticinin elindeki metayı satabilmek için pazarlama ve reklama ağırlık vermesi, reklamların başarılı olabilmesi için, genellikle korku politikası kullanarak yapay “ihtiyaçlar” yaratılması ve tüketicinin de bütün bu propagandadan etkilenerek bu ihtiyacı kendinde görmesi ve aslında lüks olan bir çok ürünü, ihtiyaç duyduğu ilüzyonuna kapılarak satın alması, tüketmesi ve ihtiyaçların sürekli olarak yeniden üretilip, yeniden tüketilmesi... Bu sadece psikolojik tahribata yol açmakla kalmıyor, aynı zamanda çevresel tahribata da neden oluyor. İklim değişikliği de bu süreçten nasibini almış durumda. Tükettiğiniz her bir endüstriyel ürün, o ürünün üretim sürecinde harcanan enerji ve çıkarılan atık, o ürünün tüketim sürecinde harcanan enerji ve çıkan atık, iklim değişikliğine büyük ölçekte etki yapıyor ve gezegene zarar veriyor.

Ne kadar az tüketirsek, yani talep ne kadar az olursa, arz da o kadar az olur. Yani, üretim düzeyi o kadar düşecek. Bütün bu duyarsız süreç de bir nebze olsun düzelir. Bir düşünün, aldığınız ürünlerin ne kadarına gerçekten ihtiyacınız var? Dişlerinizi elektrikli diş fırçasıyla fırçalamazsanız ne kaybedersiniz? Her sezon gardrobunuzu yenilemeye gerçekten htiyacınız var mı? Kullandığımız ürünler hakkında daha bilinçli olarak ve daha az tüketerek iklim değişikliği konusunda üzerimize düşen sorumluluğu bir nebze yerine getirmiş olabiliriz. Lütfen bu konuda hep birlikte hassasiyet gösterelim ve daha a tüketelim. Unutmayın, her gün aldığımız bir çok ürüne aslında ihtiyacımız yok!