Buzulların erimesi, deniz seviyesinin yükselmesine, buzullardan beslenen ırmakalrın kurumasına ve sellere sebep oluyor. Sadece 15 yıl içinde, dünya nüfusunun yarısı kuraklıkla karşı karşıy kalacak. Felaket senaryoları hiç de asılsız değil. Kuzey Avrupa, Hindistan, Amerika, Çin, Japonya, Hong Kong ve ada ülkeleri; iklim değişikliği yüzünden sular altında kalma tehdidiyle karşı karşıya kalan ülkelerden yalnızca bazıları. Kuraklık ve sel felaketleri iklim göçlerini ve savaşları da beraberinde getirecek. Bundan da nasibini alanlar, büyük olasılıkla gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkeler olacak.

Düşlerimizde artık 4x4 araçlar görmemeyi, trenle 4 saat sürecek yola uçakla gitmemeyi, her gün saatlerce küvet sefası yapmamayı, deli gibi tüketmemeyi, iki çorap için çamaşır makinesi çalıştırmamayı, bilgisayarımızı her daim açık bırakmamayı, diş fırçasını bile elektrikli almamayı seçmek bizim elimizde. Yaşadığımız toz pembe ilüzyondan bir an için uyanmayı başarabilirsek, yukarıdaki karamsar tablonun bir spekülasyondan ibaret olmadığını görebiliriz.

Kyoto Antlaşması’nı imzalamamakta direten bir kaç hükümetten biri olan Türk Hükümeti, acaba hala neyi bekliyor? Neden hala yenilenebilir enerjiye yatırım yapmak yerine, nükleer enerjiyi teşvik ediyor? Tek varoluş amacı, millete hizmet etmek olması gereken hükümet, daha neyi bekliyor?

Kışın kardan adam yaptığımız, baharı bahar gibi yaşadığımız, kana kana su içtiğimiz günleri, ilerde çocuklarımıza masal gibi anlatmak zorunda kalabiliriz. Hala, iklimi kurtarma şansımız varken hep birlikte harekete geçelim!

İklimi değişikliğini nasıl durdurabileceğimizle ilgili basit bir kılavuz için aşağıdaki linke tıklayın:

İklimi Kurtarma Kılavuzu