Ağrı’dan Gozde - Weblog Yazısı - 2
Dün çalışma bölgemize gelen toprak ağası bizden projeyi durdurmamızı ve gemiyi kendi köyünün sınırları dahilinde bulunan bir başka bölgeye taşımamızı istedi. Elime uzattığı kartvizitin üstünde “Ağrı Dağı'nın sahibi” yazıyor. Korkusu ise gemiyi yerleştirmeyi planladığımız bölgenin popüler bir tırmanış rotası haline gelmesi, dağ turizminin yönünün onun topraklarının olduğu bölgeden geminin olduğu tarafa kayması. Derdimizi anlatmaya çalışırken birden telefona sarılıyor, Ağrı'lı bir milletvekilini arıyor, konuşmaya başlıyorlar ve telefonu bana uzatıyor. Neyse ki milletvekili sağduyulu bir adam, birkaç dakika sohbet ettikten sonra birbirimizi anlıyoruz, iyi dileklerden sonra telefonu kapatıyoruz ve ağayla tartışmaya devam ediyoruz. Bu tartışma bir saat kadar devam ediyor ve belgesel ekibi tarafından filme alınıyor. Konuşmada herhangi bir ilerleme kaydedemeyince ağa tekrar geleceğini söyleyerek adamlarını alıp yanımızdan ayrılıyor.
Bu tartışmadan sonra rahatlamak amacıyla çayımı alıp internet için hazırladığım günlüğümü yazmaya başlıyorum, bitiriyorum ve internete ulaşmak üzere Doğubeyazıt'a doğru yola çıkıyorum. Günün çoğu Doğubeyazıt'ta küçük bir internet cafe'de elektriklerin gelmesini bekleyerek ve kamp için ihtiyacımız olan malzemeleri arayarak geçiyor. Yarın sabah erkenden atlarla birlikte yola çıkacağız. Kampta uyuma çadırları hariç 4 büyük, 2 de daha büyük çadır olacak. Elli kişilik bir kamp organize etmeye çalışıyoruz, dolayısıyla alışveriş uzun sürüyor. Biz Doğubeyazıt'tayken gemi ekibi de dağda, geminin yerleştirileceği bölgeyi düzenlemekle meşgul.
Akşam yemeğinde iki yeni misafirimiz var. Michael Alman, yirmili yaşlarının başında ve Almanya'da gemi yapımı üzerine uzmanlaşmış. Manuel ise çalışmayı belgelemek üzere gelen bir fotoğrafçı / gazeteci.
Yemekten sonra tüm ekip, gazetecilerle beraber bir toplantı yapıyoruz. Pazar gününden itibaren bizi nelerin beklediğini, nasıl organize olacağımızı tartışıyor, işbölümü yapıyoruz. Toplantının en hararetli yerinde Oğuzhan elinde, üzerinde mumlar ve maytaplar olan kocaman bir pastayla geliyor ve tüm ekip doğumgünü şarkısı söylemeye başlıyor. Gerçekten çok şaşırıyorum, bugün doğum günüm olduğunu tamamen unutmuşum. Şaşkınlıktan ve utançtan kıpkırmızı oluyorum, bu kadar işin arasında bu organizasyonu nasıl yaptıklarını anlamaya çalışıyorum. Herkese tek tek sarılıyorum ve pastayı kesiyorum. Yorgunluk pastamızı keyifle yiyoruz, keyifle çaylarımızı içiyoruz. Yarın zor bir gün olacak cümleleri ediliyor ve insanlar odalarına çekiliyor.
Bugünün programı ağırlıklı olarak dağdaki kampı organize etmeye dayalı. Bugün çadırlar kurulmaya başlanıyor. Kamp yarın sabah, biz yola çıkmadan önce hazır olacak. Büyük gün ise yarın. Sabah erkenden atları hazırlamamız, tüm malzemeleri yüklememiz ve yola çıkmamız gerekiyor. Benim de bir an önce kendime bir uyku tulumu bulmam lazım...
Yorumlar
Iğdır ağrıdağına yakın bir mesafede,dogubeyazittan daha iyi neden ığdırda takilmadınız?
Posted by: kafkas | May 19, 2007 9:51 AM
Vertigo'dan sevgiler, saygılar güzel kardeşlerim. Elinize sağlık.
Pınar K.
Posted by: Pınar K. | May 19, 2007 11:13 AM
bugünde ben ve erdinç nuhun gemisini ziyaret ettik konuştuk sohbet ettik gözde öyle güzel yazmışki yazılarında .. ,çalışmaları görünce insan bir garip oluyor,hafif yüreği burkuluyor, yıllardan sonra ve yollardan sonra kuş uçmaz kervan geçmez memleketime birileri gelmiş bişeyler yapmaya çalışıyor,çok değil 15 yıl önce çalışmaların olduğu o güzelim yerlere çıkamazdık bile...şimdi bunları görünce insan yürekleniyor,yalnız olmadığını hissediyor...bizi yüreklendirdiğiniz için sonsuz teşekkürler gözde....
Posted by: çiler,erdinç | May 19, 2007 5:07 PM
nature of the peace kolleksiyonumu GREENPEACE ile paylaşmak istiyorum ...ayrıca active olarak yanınızda olmak ...naturalist artist www.muratyigit.com
Posted by: muratyigit | May 23, 2007 3:09 PM
söylecek tek kelime bulamıyorum harikasınız
keşke bende sizlerin
yaşında olup oralara
gelebilsem
başarılar dilerim
selamlar
Posted by: recep | May 23, 2007 9:23 PM
Yahu Gözde, bir yaşımıza daha bastık bu arada, ama sen dağda, ben denizde:) "topraksızlar"a da yer var mı şu gemide? yoksa, bizim tekneyi de alayım geleyim. (gemiyi sağlam yapın bak, kedi Yufka'ya bir yer ayırttım:) "iklim değişikliği gelmiş cihane, başağrısı bahane" demeyip, dağa çıkanlarımıza selam ve sevgiler... biz aşağıdakiler ayaklarımızı kuru tutmaya kararlıyız haber vereyim dedim! Güneş Çağı bizi bekliyorrrrrrr:P
Posted by: melda | May 26, 2007 9:50 PM
oncelikle sizlere saygilarimi sunuyorum sizlerin bu purejedeki emeginizi bizler bos cikartmayacagiz turkiyeye geldigim ilkgun sizleri ziyaret etmek olacak keske bende simdi orada olup sizlerle dunyaya vereceginiz bu mesaj purejesinde emegim olsaydi en azindan bir civi caksaydim sizleri cok seviyorum basarilarinizin devamini diliyorum sizler var oldukca bu dunya temizlenir dusunceleri yesil kalpleri sevgi dolu insanlar saygilarimla
Posted by: ihsan | May 27, 2007 8:56 PM
yanınızma olmayı cok istıyorum fakat henuz daha 14 yasındayım ve kocaelinde yasıyorum burdan agrı bayabi uzak ama bende bulundugumuz bölgede dunya için çöp toplama kampanyaları ağac dikme kampanyaları gibi arkadaslar arssında kucuk caplı işler yapıyorum. Dunyamız cok buyuk bir tehlıkede yok oluş baslıyor herkes buna karşı bir şeyler yapmalı sizde bunu insanlara gostermek icin nuhun gemisi yapmışsınız inş kasasız belasız bitirirsiniz kolay gelsin byby
Posted by: alican | May 28, 2007 6:21 AM
Selam ,
İlk olarak bizleri bilinçlendirdiğiniz için teşekür ederiz.Gercekten birilerinin insanları uyarması gerekiyor artık bazı şeyler gözle görüldüğü halde hala uyuyoruz .Çalışmalarınızın devamını dilerim.
Posted by: AYŞE | May 28, 2007 8:25 AM
müthişsiniz ya yek kelimeyle harika.a o gemide bende olsaydım emek geliyor yüreğimden.sizleri yüreklerinizden öpüyorum:)nuran
Posted by: nuran | May 28, 2007 9:48 AM
Biz de size teşekkür ederiz. Ne güzel insanlarsınız siz yahu!!
Kısa not: Dağda internet yok, yorumlara hemen cevap veremiyoruz, özür dileriz...
Posted by: gözde | May 28, 2007 4:54 PM