Yaklaşık 1 hafta 2 günden beri "ben de gemideyim"! Bir çoğunuzun bildiği gibi Arctic Sunrise`dayım. Gemiye Korsika`dan katıldım. Birkaç içinde Korsika ve Sardinya adaları arasında Bonafacio Kanalı’ndan geçen tehlikeli yük taşıyan gemileri bulmak icin Korsika’dan ayrıldık. Kampanyanın son gününde tam istenilen bir gemi kanala girdi, üstelik tehlikeli yük taşıyordu. Hemen bot ve helikopter hazırlandı ve mesajımız için güzel fotoğraflar ortaya çıktı!
Gemi tekrar yeni denizlerde, aynı tehditleri vurgulamak ve aynı çözümleri dillendirmek üzere yola çıktı. Ben Ankara’ya Meclis’e; ardından da işimin başına dönmek üzere İstanbul’a ayrıldım. Evime varır varmaz geminin çalışkanlığını özlememek ve yokluğunu hissetmemek için duvarları boyamaya başladım.
Hilal Tarafından
Henüz, Türk orkinosçular varlığımızdan rahatsız olmaya başlamamışken bir gün bir tekneye botumuzu gönderip bilgilendirme çalışması yapıyorduk. Botumuzun kısa yolculuğunu koordine eden 2. Kaptan Daniel ile kaptan köşkünden dürbünle geri dönüşlerini izlerken Dany birden heyecanlanıverdi. “Hey, bir balina gördüm!” Tanrım, tam bir saat bakındım, her türlü dürbünü denedim, bu arada Dany tüm gemiye haber vermişti ve herkes güvertede aynı yöne doğru bakıyordu.
Hilal Tarafından
Denize açılalı sekiz gün oldu. İlk günlerde orkinos tekneleri gördüğümüzde ya da botlar denize indirildiğinde çekinerek çıktığım kaptan köşkü artık yavaş yavaş tanıdığım ve akşamları çıkmaya can attığım geminin benim için en gözde mekanı.
Hilal Tarafından
Bir kere yazdım ve her gün yazacaktım. Sonra olanlar oldu.
O sabah altıda kalktım. Erken kalktığım için büyük bir sükûnetle hazırlandım, kahvaltımı yaptım, kahvemi aldım, dışarıya çıktım. Elimde kahve fincanıyla kalakaldım. Çıkar çıkmaz kocaman bir orkinos teknesiyle karşılaştım, bir sürü balıkçı çıkmış bize bağırıp çağırıyorlardı. Sonra bir el silah sesi duydum, daha dikkatli baktım ve bir adamın elinde şimdi size isim olarak tarif edemeyeceğim bir tüfek gördüm. Ama adamın tüfeğiyle nasıl gurur duyduğunu tarif edebilirim. Hiçbir zaman unutmayacağım yüz ifadesini.
Hilal Tarafından
Arctic Sunrise’da iletişim koordinatörlüğü yapacak olan Basak bizimle calışmaya başlayalı bir yıldan fazla oldu. Müthiş sorumluluk sahibi, her yere koşuşturan küçücük ve sevimli haliyle hiçbir işi geciktirmeyen güzel Başak’ımız bu gemide olacaktı. Ama ailesinden önemli bir kayıp yaşadığı için son dakikada onun yerine ben gemiye bindim. Başak’ın tüm tatlılığıyla üzerine aldığı büyük sorumlulukları yerine getirmek için buradayım, umarım başarabilirim.
Kendimi bir korku filminde hissediyorum. Hiç seyredemedim zaten. Ama bu sefer gözlerimi kocaman açmam hatta ekrandan içeri atlayarak, nefret ettiğim filmin parçası olmam gerek. Zombi geri döndü, mezarından çıktı, beyni yok ve ailem, arkadaşlarım ve geri kalan insanlar için büyük bir tehlike... Geçmişte sadece sokaktaki insanın bilgeliği ve akıl ve bilim enjekte ederek zombiye karşı koymuş ve mezarına geri göndermiştik. Şimdi ne oldu?
Greenpeace Almanya ofisini her zaman ayrı bir çılgın bulmuşumdur. En son G-8 eylemindeki muhteşem "boat-show"un ardından, dünkü ezber bozan noel kutlamalarıyla da bunu bir kez daha tescillediler. Tek farkı, bu eylemin hiç bir mesaj kaygısı gütmemesi ve tek amacının sadece eğlence olması. Noel Baba kılığına giren tırmanışçıların, Greenpeace deposundaki devasa duvarın üstünde nasıl yürüdüklerini ve dans ettiklerini görmek için videoyu izleyin!
8 Aralık öncesi Galatasaray Lisesi önünde yaptığımız çalar saat eylemi haberi ve videosu Mynet'te:
